واژگان آلمانی بر اساس موضوع

رایج‌ترین احوال‌پرسی‌های آلمانی عبارت‌اند از «Hallo» (سلام)، «Guten Morgen» (صبح بخیر)، «Guten Tag» (روز بخیر)، «Guten Abend» (عصر بخیر) و برای خداحافظی «Tschüss» (غیررسمی) یا «Auf Wiedersehen» (رسمی). با افزودن «Danke» (ممنون) و «Bitte» (لطفاً) می‌توانید تقریباً هر گفت‌وگویی را مؤدبانه آغاز کنید.

اعداد آلمانی ۰ تا ۱۲ این‌هاست: null (۰)، eins (۱)، zwei (۲)، drei (۳)، vier (۴)، fünf (۵)، sechs (۶)، sieben (۷)، acht (۸)، neun (۹)، zehn (۱۰)، elf (۱۱) و zwölf (۱۲). این‌ها سنگ‌بنای قیمت‌ها، ساعت و شماره‌تلفن‌اند و بیشترشان را باید فقط حفظ کرد.

روزهای هفته در آلمانی عبارت‌اند از Montag (دوشنبه)، Dienstag (سه‌شنبه)، Mittwoch (چهارشنبه)، Donnerstag (پنجشنبه)، Freitag (جمعه)، Samstag (شنبه) و Sonntag (یکشنبه). هر هفت روز مذکر (der) هستند و برای گفتن «روز دوشنبه» از «am Montag» استفاده می‌شود.

رنگ‌های ضروری در آلمانی عبارتند از rot (قرمز)، blau (آبی)، grün (سبز)، gelb (زرد)، schwarz (سیاه)، weiß (سفید)، grau (خاکستری)، braun (قهوه‌ای)، orange (نارنجی)، rosa (صورتی) و lila (بنفش). این یازده واژه رنگ بیشتر موقعیت‌های روزمره را پوشش می‌دهند.

ماه‌ها به آلمانی عبارتند از Januar، Februar، März، April، Mai، Juni، Juli، August، September، Oktober، November و Dezember. همه ماه‌ها اسم مذکر هستند و همیشه با حرف بزرگ نوشته می‌شوند. بیشتر آن‌ها شبیه معادل‌های انگلیسی‌شان هستند و یادگیری‌شان برای مبتدی‌ها آسان است.

اعضای اصلی خانواده به آلمانی عبارتند از die Mutter (مادر)، der Vater (پدر)، die Eltern (والدین)، der Bruder (برادر)، die Schwester (خواهر)، die Großmutter (مادربزرگ)، der Großvater (پدربزرگ)، der Sohn (پسر)، die Tochter (دختر)، das Kind (بچه)، der Onkel (عمو/دایی) و die Tante (عمه/خاله).

واژگان ضروری غذا به آلمانی شامل das Brot (نان)، das Wasser (آب)، der Kaffee (قهوه)، der Tee (چای)، die Milch (شیر)، der Apfel (سیب)، das Ei (تخم‌مرغ)، der Käse (پنیر)، das Fleisch (گوشت)، der Fisch (ماهی)، das Gemüse (سبزیجات) و das Obst (میوه) می‌شود.

اعضای اصلی بدن به آلمانی عبارتند از: der Kopf (سر)، das Auge (چشم)، die Nase (بینی)، der Mund (دهان)، das Ohr (گوش)، die Hand (دست)، der Arm (بازو)، das Bein (پا)، der Fuß (قدم)، der Bauch (شکم)، der Rücken (پشت) و das Haar (مو).

اعداد آلمانی ۱۳ تا ۱۰۰ شامل dreizehn (۱۳)، vierzehn (۱۴)، fünfzehn (۱۵)، sechzehn (۱۶)، siebzehn (۱۷)، achtzehn (۱۸)، neunzehn (۱۹)، zwanzig (۲۰)، dreißig (۳۰)، vierzig (۴۰)، fünfzig (۵۰)، sechzig (۶۰)، siebzig (۷۰)، achtzig (۸۰)، neunzig (۹۰) و hundert (۱۰۰) می‌شوند.

واژگان ضروری آب و هوا به آلمانی شامل die Sonne (خورشید)، der Regen (باران)، der Schnee (برف)، der Wind (باد)، die Wolke (ابر)، das Gewitter (رعد و برق)، der Nebel (مه)، warm (گرم)، kalt (سرد)، heiß (داغ)، sonnig (آفتابی) و bewölkt (ابری) است.

لباس‌های ضروری به آلمانی شامل die Hose (شلوار)، das Hemd (پیراهن)، der Pullover (ژاکت)، die Jacke (کاپشن)، der Mantel (پالتو)، das Kleid (لباس زنانه)، der Rock (دامن)، die Schuhe (کفش‌ها)، die Socken (جوراب‌ها)، der Hut (کلاه)، der Schal (شال گردن) و die Mütze (کلاه بافتنی) می‌شوند.

اتاق‌های ضروری به آلمانی شامل das Haus (خانه)، die Wohnung (آپارتمان)، das Zimmer (اتاق)، die Küche (آشپزخانه)، das Badezimmer (حمام)، das Schlafzimmer (اتاق خواب)، das Wohnzimmer (اتاق نشیمن)، der Flur (راهرو)، der Balkon (بالکن)، der Garten (باغ)، die Tür (در) و das Fenster (پنجره) می‌شوند.

مشاغل رایج به آلمانی شامل der Arzt (پزشک)، die Lehrerin (معلم)، der Ingenieur (مهندس)، die Krankenschwester (پرستار)، der Koch (آشپز)، der Polizist (افسر پلیس)، der Verkäufer (فروشنده)، der Anwalt (وکیل)، die Friseurin (آرایشگر)، der Busfahrer (راننده اتوبوس)، der Kellner (پیشخدمت) و der Student (دانشجو) می‌شوند.

برای گفتن ساعت به آلمانی از die Uhr (ساعت) و die Uhrzeit (زمان روز) استفاده می‌شود. برای پرسیدن ساعت، Wie spät ist es? بپرسید. عبارات کلیدی شامل Es ist ein Uhr (ساعت یک)، Es ist halb drei (دو و نیم)، Viertel nach vier (چهار و ربع) و Viertel vor neun (یک ربع به نه) می‌شوند.

حیوانات رایج به آلمانی شامل der Hund (سگ)، die Katze (گربه)، das Pferd (اسب)، der Vogel (پرنده)، der Fisch (ماهی)، die Kuh (گاو)، das Schwein (خوک)، das Schaf (گوسفند)، das Kaninchen (خرگوش)، die Maus (موش)، der Bär (خرس) و der Löwe (شیر) هستند.

اصلی‌ترین واژگان حمل‌ونقل به آلمانی شامل das Auto (ماشین)، der Bus (اتوبوس)، der Zug (قطار)، die Straßenbahn (تراموا)، das Fahrrad (دوچرخه)، das Flugzeug (هواپیما)، das Schiff (کشتی)، die U-Bahn (مترو)، das Taxi (تاکسی)، das Motorrad (موتورسیکلت) و die S-Bahn (قطار شهری) می‌شود.

میوه‌ها و سبزیجات ضروری به آلمانی شامل der Apfel (سیب)، die Banane (موز)، die Orange (پرتقال)، die Erdbeere (توت‌فرنگی)، die Zitrone (لیمو)، die Birne (گلابی)، die Kartoffel (سیب‌زمینی)، die Tomate (گوجه‌فرنگی)، die Karotte (هویج)، die Zwiebel (پیاز)، die Gurke (خیار) و der Brokkoli (کلم بروکلی) هستند.

واژگان ضروری برای خرید به آلمانی شامل das Geschäft (فروشگاه)، der Supermarkt (سوپرمارکت)، der Markt (بازار)، das Geld (پول)، die Kasse (صندوق)، der Preis (قیمت)، der Einkaufswagen (چرخ خرید)، die Tasche (کیسه)، der Rabatt (تخفیف)، die Quittung (رسید)، einkaufen (خرید کردن) و bezahlen (پرداخت کردن) می‌شود.

مهم‌ترین کشورها به آلمانی عبارتند از: Deutschland (آلمان)، Österreich (اتریش)، die Schweiz (سوئیس)، Frankreich (فرانسه)، die USA (ایالات متحده)، Russland (روسیه)، die Türkei (ترکیه)، der Iran (ایران)، die Ukraine (اوکراین) و Syrien (سوریه). خود کلمه کشور به آلمانی das Land است و ملیت die Staatsangehörigkeit گفته می‌شود.

رایج‌ترین سرگرمی‌ها به آلمانی شامل das Hobby (سرگرمی)، die Freizeit (اوقات فراغت)، lesen (خواندن)، schwimmen (شنا کردن)، Fußball spielen (فوتبال بازی کردن)، Musik hören (موسیقی گوش دادن)، kochen (آشپزی کردن)، tanzen (رقصیدن)، reisen (سفر کردن)، wandern (پیاده‌روی کردن)، malen (نقاشی کردن) و Rad fahren (دوچرخه سواری کردن) هستند.

رایج‌ترین احساسات به آلمانی شامل das Gefühl (احساس)، glücklich (خوشحال)، traurig (غمگین)، müde (خسته)، wütend (عصبانی)، nervös (نگران)، die Angst (ترس)، die Freude (شادی)، die Liebe (عشق)، überrascht (شگفت‌زده)، gestresst (استرس‌دار) و sich freuen (خوشحال بودن/منتظر چیزی بودن) می‌شود.

مدرسه به آلمانی die Schule است. واژگان ضروری مدرسه شامل der Lehrer (معلم، مرد)، die Lehrerin (معلم، زن)، der Schüler (دانش‌آموز)، die Klasse (کلاس)، das Klassenzimmer (کلاس درس)، der Unterricht (درس)، die Hausaufgaben (تکالیف)، die Prüfung (امتحان)، das Buch (کتاب)، das Heft (دفتر)، der Stift (خودکار)، die Tafel (تخته)، die Pause (تفریح) و lernen (یاد گرفتن) می‌شود.

Office به آلمانی das Büro است. واژگان کلیدی محیط کار شامل der Schreibtisch (میز کار)، der Computer (کامپیوتر)، die Tastatur (صفحه‌کلید)، der Bildschirm (صفحه نمایش)، der Drucker (چاپگر)، die Besprechung (جلسه)، der Termin (قرار ملاقات)، der Kollege و die Kollegin (همکار)، der Chef (رئیس)، die E-Mail (ایمیل)، der Kalender (تقویم)، die Mittagspause (استراحت ناهار) و arbeiten (کار کردن) می‌شود.

مسیرهای ضروری به آلمانی شامل der Weg (راه/مسیر)، links (چپ)، rechts (راست)، geradeaus (مستقیم به جلو)، die Straße (خیابان)، die Kreuzung (چهارراه)، die Ampel (چراغ راهنمایی)، die Ecke (گوشه)، der Platz (میدان)، die Brücke (پل)، der Bahnhof (ایستگاه قطار)، die Haltestelle (ایستگاه)، der Stadtplan (نقشه شهر)، abbiegen (پیچیدن) و in der Nähe (نزدیک) می‌شود.

واژگان ضروری در مطب پزشک به آلمانی شامل der Arzt، die Ärztin، der Termin، die Praxis، das Krankenhaus، die Apotheke، das Rezept، das Medikament، die Schmerzen، das Fieber، die Erkältung، der Husten، die Untersuchung، die Krankenversicherung و krank می‌شود.

واژگان کلیدی رستوران به آلمانی شامل die Speisekarte (منو)، der Kellner و die Kellnerin (پیشخدمت مرد و زن)، die Rechnung (صورتحساب)، das Trinkgeld (انعام)، die Vorspeise (پیش‌غذا)، das Hauptgericht (غذای اصلی)، der Nachtisch (دسر)، das Getränk (نوشیدنی)، die Reservierung (رزرو)، der Tisch (میز)، das Besteck (قاشق و چنگال)، bestellen (سفارش دادن)، bezahlen (پرداخت کردن) و Guten Appetit (نوش جان) است.

ضروری‌ترین صفات آلمانی شامل groß (بزرگ)، klein (کوچک)، alt (قدیمی)، neu (جدید)، jung (جوان)، schnell (سریع)، langsam (کند)، gut (خوب)، schlecht (بد)، teuer (گران)، billig (ارزان)، warm (گرم)، kalt (سرد)، schwer (سنگین/سخت)، leicht (سبک/آسان)، schön (زیبا) و hässlich (زشت) هستند.

مکان‌های ضروری به آلمانی شامل der Bahnhof (ایستگاه قطار)، der Flughafen (فرودگاه)، die Apotheke (داروخانه)، die Bäckerei (نانوایی)، das Rathaus (شهرداری)، die Bank (بانک)، der Supermarkt (سوپرمارکت)، die Post (اداره پست)، das Krankenhaus (بیمارستان)، die Kirche (کلیسا)، der Park (پارک)، das Kino (سینما)، die Bibliothek (کتابخانه) و das Museum (موزه) هستند.